Güz şarkıları

Bir güz mevsiminde yağmurlar, şarkılar ve şehirler. Bir yılın en soğuk akşamı giderek yaklaşıyor. Oysaki kimse bilmiyor, bazen insan bir temmuz gününde bile, bir yılın en soğuk akşamını yaşayabilir. 

Hala ruhu üşüyen insanlar için sonbahar temalı şarkılar listesi

- Tindersticks 'My Autumn's Done Come'

- Paolo Nutini 'Autumn'

- Alpay 'Eylülde Gel'

- Amy Winehouse 'October Song'

- Tom Waits 'November'

- Captain Beefheart 'Autumn's Child'

- Frank Sinetra 'September In The Rain'

- The Kinks 'Autumn's Almanac'

- Manic Street Preachers 'Autumnsong'

- Teoman 'İstanbul'da Sonbahar'

- Françoise Hardy 'Rendez-vous d'automne'

- Elle Fitzgerald 'Early Autumn'

- Lee Hazlewood 'My Autumn's Done Come'

- Devendra Banhart 'Autumn'

- The Flaming Lips 'My Cosmic Autumn Rebellion'

- Tindersticks 'This Fire Of Autumn'

- Bubblegum Lemonade 'Autumn Sky'

- Yo La Tengo 'Autumn Sweater'

Françoise Hardy - Autumn Rendez-Vous

Devendra Banhart - Autumns Child

Bubblegum Lemonade - Autumn Sky

Tommie Smith, John Carlos and Peter Norman

Gençlik ve serdeki hafif anarşistlik. 200 metrede altın ve bronz madalya kazanan Amerika'lı iki siyah atletin, Tommie Smith ve John Carlos'un siyah deri eldivenli yumrukları havada, başları önde posteri yıllarca hayal dünyamızı ve asıl oda duvarlarımızı süslemişti.

İtiraf ediyorum ki, Aynur Çaglı'nın o muhteşem haberini okuyana kadar aynı karede önde duran, gümüş madalyali Avustralya'lı beyaz atlete hiç dikkat etmemişim. Adı Peter Norman imiş.

İste bu atlet geçen hafta öldü. Haberin ve konunun tekrar gündeme gelmesinin sebebi budur.

Gelelim hikayeye...

Mexico City'de 200 metre finali koşulmus. Amerika'lı (siyah) atletler Tommie Smith ile John Carlos birinci ve üçüncü gelirken, ikinciliği Avustralya'lı (beyaz) Peter Norman kazanmış. Madalya töreni için bekledikleri sırada, Carlos, Peter Norman'ın yanına gelerek sormuş:

- İnsan haklarina inaniyor musun?
- Evet, inaniyorum.
- Peki ya Tanri'ya?
- Bütün kalbimle...

Bunun üzerine, iki siyah atlet kafalarındakı eylem planını açıklamışlar, Norman tereddütsüz katılmış:

- Ben eyleminizi destekleyeceğim, bana ne yapmam gerektiğini söyleyin!

İlk defa, o günler için müthiş bir provokasyon hatta devrim sayılacak bir eylem planlıyor iki genç adam: Amerika'daki ırk ayrımcılığını ve siyahlara reva görülen fakirliği ve ikinci sınıf vatandaşlığı protesto edecekler... Ama nasıl?

Fikir Norman'dan geliyor: bir çift siyah deri eldiven buluyorlar, sağ tekini Tommie, sol tekini John eline geçiriyor; fakirliği sembolize etmek için çıplak ayakla kürsüye çıkıyorlar, başları kederle öne eğik, sıkılı yumruklarını havaya kaldırıyorlar. Önlerinde duran beyaz atlet Peter Norman da, dayanışmasını göstermek için kalbinin üstüne 'İnsan Hakları İçin Olimpiyat Projesi Hareketi'nin kokartını iğneliyor.

Amerikan milli marşı çalarken plan icra ediliyor ve eylem koyuluyor.

Ve tabii dünya birbirine giriyor. Amerika ayağa kalkıyor. Olimpiyatlar bile gölgede kalıyor, dünya gazeteleri yumrukları havada siyah atletlerin fotoğrafını birinci sayfadan veriyor.

Amerikan Olimpiyat Komitesi iki siyahn spor kariyerini o saniyede bitiriyor. Eylem amacına ulaşmış, Amerika'daki zenci azınlığın durumu dünya gündemine girmiştir. Smith ve Carlos spor hayatlarını (ve buna bağlı olarak geleceklerini) feda etmişler ama dünya tarihine geçmişlerdir. Dünyadaki yüz milyonlarca ezilmis siyahın ilahi haline gelmislerdir. Peki ya Avustralyalı beyaz Peter Norman?

Meslektaşm Aynur'un anlattığına göre, Norman'ın da hayatı kararmış.

Tommie Smith diyor ki:

"Peter, bir beyazdı. O günlerde siyahların haklarını savunma cesareti gösteren, onurlu ve belkemiği sahibi beyaz çok azdı. Peter, Avustralya'ya döndüğünde kimse yüzüne bakmadıgı gibi, herkes tarafindan yargılandı. Onun da atletizm kariyeri bitti, spor çevrelerinden dıslandı. Tehditler, işsizlik ve tecrit nedeniyle öyle sıkıntılı günler yaşadık ki, üçümüzün de ilk evliligi sona erdi."

Avustralya Devleti Norman'ı ölene kadar affetmemiş ama... Norman intikamini mezara götürmüş: 1968 Olimpiyatları finalinde ikinci olurken kırdığı 200 metre Avusturalya rekoru hâlâ, 38 yıl sonra kırılamamış.

Ölene kadar süren 'eylem kardeşliği'

İki Amerikalı ve bir Avustralyalı 'lanetli' atletin o gün başlayan 'eylem kardeşliği' ve dostlukları ömür boyu sürmüş. Aradan geçen 38 yıl boyunca, yazışmışlar, buluşmuşlar, görüşmüşler.
Ta, geçen hafta, Peter Norman evinin bahçesinde kalp krizi geçirip 64 yaşında ölene kadar.

Ve simdi, aşağıdaki fotoğrafa iyi bakın:

Melbourne'de yapılan cenaze töreni. 'Onurlu beyaz atlet' Peter Norman'ın tabutu, Tommie Smith (solda) ve John Carlos'un omuzlarında!

Üç 'eylem kardesi' son kez omuz omuza...

Nasıl, muhteşem bir haber değil miymiş?
Bu habere neredeyse tam sayfa ayıran Star'a bravo. Ve tabii Aynur Çağlı'ya da kocaman bir bravo. Final onun ağzından:

"Cenaze töreninde Carlos ile Smith'in yanına gidip ' Siz Mexico City'de yumruklarınızı havaya kaldırdığınızda, biz Türkiye'deydik. Şeref kürsüsündeki fotoğrafınız o gün bize ve kuşağımıza çok şey öğretti ' dediğimde, Carlos yüzünde içten ve gururlu bir gülümsemeyle eğilip, "Bizim de bütün amacımız buydu zaten ' dedi."

"Star 16 Ekim "


French Films - Take You With Me

Bubblegum Lemonade - When She Goes

Craft Spells - Party Talk

Haydi Korkarak Vinç Yapalım

n'olur bir bebek alalım oyuncakçıdan
karnına bastıkça "bi dakka" desin,
şeye gidelim, içaçan'a, ordan dönünce
ikinci ev çıksın karşımıza, soldan.
amerika aile dramlarını işleyen filmler vardır,
taşra illerinde geçer, falan;
bir sürü de ev vardır seyrek seyrek
öyle bir evin kapısından girelim:
kader sokak, 13/2
adresim oldun benim,
biliyorsun bunu değil mi?

alınyazım oldun
(n'olur alalım)
korka korka çaldım kapını
(bir bebek alalım)
ne yapayım sevdim seni
("bi dakka" desin)
eline ayağına düştüm
(karnına basınca desin)
sensin artık ne varsa:
aşktı, kavgaydı, uzak yerler özlemiydi
(alalım, n'olur, bir bebek
gözlerinde bizim bakışımız olsun)
kan-revan sevişelim
s. hanım, n'olur, gelmesin
tutarsızlık deme bir daha
bizim sigaralarımız birbirini tutmuyor
bir bebek alalım çarşıdan
çay kahve içsin
çay dedim de aklıma geldi
şeker eksiği giderilsin;
sigara dedim de aklıma geldi
sigara bas parmağıma
yansın parmağım cızz! desin
benim ceketim askıda
böyle yıllarca beklesin
gömleğin eteğinin içinde
yüzyıllarca...
çamaşırlarımız tutkuyla çıkarılmış
aşkla sıyrılmış çamaşırlarımız
dört kat çimenin üstünde
ve çarpınan bedenlerimizin altında
ve yaşlı, hoşgörülü aynanın karşısında
ve saatimi mutlaka çıkarmalıyım bundan böyle
ne diyordum, işte çamaşırlarımız
dalgalanan etimizin altında
ezilsin böyle binyıllarca
bir kokun var senin: iksirdir
yaptığın çay iksirdir
içindeyken senin, ne içindeyim
birtakım yapraklar içindeyim
(n'olur al bir bebek çarşıdan
maltepe desin
kahverengi desin
yumurta desin
bir sınır hediyesi desin)
geldim işte vurdum kapıyı
birdenbire seni!
sessizce
güvenli ama hüzünlü
hüzünlüyse de güvenli
bir orman perisi gibi
bir ağaç gibi, dalını
nereye uzatacağını bilen.
sonra iki yudum konyak
koltuklar sadakat dolu
sehpanın sarılışı ise
sanma ki başka şeyden
sevinçten, yavrum,
sevinçten sevinçten
vinç! diye öter sevinç kuşu
n'olur al bir bebek
karnına basınca vinç! desin
basmayınca da vinç! desin
ben böyle düşünüyorum
senden ne haber?

Karanlık bir Ankara sabahına beton gibi bir Cemal Süreya şiiri ile başlamak. Mutlu Pazartesiler...

Inspired and the Sleep – Running

Allo, Darlin – I Wanna Be Sedated

La Sera - Please Be My Third Eye

Bubblegum Lemonade – You Only Leave Twice

YAKIN GEÇMİŞ # BUBBLEGUM LEMONADE

C86 İngiltere’de 80’li yılların ortasında cıkmış indie-pop akımına verilen isimdir. İsmini NME dergisinin 1986 yılının başlarında bir sayısıyla okurlarına hediye ettiği bir kasetten almıştır. Kaset 80’lerin ortalarında gitarlı müzik yapan 22 yeni grubun 22 parçasından oluşuyordu. Toplamada yer alanlar arasında en çiğ haliyle Primal Scream ve Wedding Present gibi daha sonraları indie müziği derinden etkileyen isimlerin yanında, McCarthy, Close Lobsters, The Mighty Lemon Drops, The Pastels gibi hakkettiği ilgiyi görememiş çok sağlam gruplarda bulunuyordu. Müzikal açıdan baktığımızda açıkçası toplamada yer alan gruplar arasında belirleyici bir sound yoktu. C86 sadece synthesizer ve sampler müziği kullanmayan gruplardan oluşan, 80’li yıllarda müzikte yaşanan elektronik ve sampling teknolojisine karşı gitarın etkinlini artırmak 80’ler çöplüğüne manifesto niteliğinde bir duruş sergilemek amacıyla ortaya çıkmıştı. Kimi müzik yazarlarına göre C86’yı bir akım olarak görmek tartışılır, kimilerine göre ise indie müziğin başlangıcı, bir kilometre taşı sayılır. Akımın ana hatları 60’ların popunun çocuksu halleri, 70’ler “do it yourself” punk estetiği, lo-fi ve twee-pop’a bağlılık olarak gösterilebilir. C86 akımının müzik piyasasına yaptığı diğer bir etki ise Heavenly, Sarah, Creation gibi plak şirketleri vasıtasıyla “shoegazer” akımının oluşmasına büyük bir destek sağlamış, bu sayede grunge müziğin ortaya çıkmasına kadar gitarlı müziğin tekrar yükselişe geçmesine neden olmuştur. Bubblegum Lemonade’nin özü itibariyle yıllar sonra C86 tadını veren en samimi grup olduğunu düşünüyorum. Glasgow çıkışlı Bubblegum Lemonade ismini müzik kariyerine The Mamas & The Papas grubuyla başlayıp, daha sonra tek tabanca devam eden Mama Cass Elliot’un 1969 tarihli solo albümü” Bubblegum, Lemonade & Something for Mama” dan esinlenerek almışlar. Birbirinden harika 4 parça içeren debut EP leri Ten Years Younger ve 2009 yılında ilk albüm Doubleplusgood yayınlandı. Kışın ortasında zamansız bir kentin dondurucu soğuklarında biraz güneş ışığına ihtiyaç duyduğunuz anda kendinizi Bubblegum Lemonade’nin naif ve güçlü melodileri arasına bırakıp kaybolabilirsiniz. Bu andan sonra kendinizi Smiths klibinde oynayan yeni yetme bir çocuk gibi hissederek varolmanın dayanılmaz acısıyla dinlemeye devam eder fakat yinede vazgeçemezsiniz. Bubblegum Lemonade dinlerken The Byrds’in hipnotik gitarlarını, Jesus and Marry Chain müziğinin derinliğini, The Velvet Underground’un çok boyutluluğunu, Belle and Sebastian’ın melankolikliğini, Felt’in kırılganlığını bir yerlerden hissedersiniz.

Bubblegum Lemonade - Ten Years Younger