Beni üç kez yaralı halde kuyudan çektiler. İlkinde bütün kıllarım
yanmıştı, ikincisinde her yanım toprakla dolmuştu, üçüncü kezse karnım
sudan kurbağa gibi şişmişti. Ölmek istemediğimi anlayınca, bana
Bonnemort; iyi ölü dediler.
- Uzun süredir mi madendesiniz?
- İlk sekiz yaşında başladım. Bugün elli sekiz yaşındayım. Hesap edin.
- Kan mı bu?
- Hayır, kömür. Vücudumda yaşamımın sonuna dek beni ısıtacak kömür var. Beş yıldır ocağa inmiyorum, ama içim hala kömür dolu. İyi depolanıyor. Gitsek iyi olur. Bay Hennebeau bizi gevezelik ederken görmesin!
- Burası ona mı ait?
- Hayır o müdür. Bizim gibi maaş alır.
- Peki, kime ait burası?
- Burası mı? Bilmiyorum, birilerine ait..
"Germinal, Émile Zola"
Kesmeşeker - Her Şey Sermaye İçin Sevgilim
