Hayat!

Hayat absürd. Bir paradosk. Bir çelişki. Neden kahramanız ki biz? Çünkü hayatın ne kadar absürd olduğunun farkında olmamıza rağmen onu yaşamaya devam ediyoruz. Bu absürdlüğün adını koyabilenler, kurtuluşumuzun farkındalıkta yattığının bilincindeler. Hayatın anlamsız olması onun değersiz olduğunu göstermiyor.

Hayat değerli bir şey ve bu değer, bizim özgürlüğümüz, tutkumuz, başkaldırımız ve sevgimizde yatıyor. Başa çıkılması gereken esas şey, her fikri, her görüntüyü özel hale getirmek. Geçmiş yok, gelecek yok; sadece içinde bulunduğumuz an var. Anı yaşa, çünkü elindeki tek sonsuzluk içinde bulunduğun an....

Günün dinleme önerileri:

- The Rolling Stones "Play With Fire"

- My Morning Jacket "Rocket Man"

- Young Dreams "Fog Of War"

- Desire "Tears From Heaven"

- The Antlers "Drift Dive"

Günün filmi:

"Hedwig And The Angry Inch" Yön: John Cameron Mitchell (2001)

2001 yapımı Hedwig And The Angry Inch bir çeşit müzik biyografisi denebilecek keyifli bir film. Kısaca filmin öyküsünü özetlemek gerekirse Doğu Alman transseksüel punk-rock yıldızı ve grubu mütevazi bir Amerika turnesine (aslında sefil barlarda çalmaktadırlar) çıkar. Bir yandan Hedwig’in kendi ağzından hayat hikâyesini dinleriz bir yandan da onun bestelerini çalıp Amerika’ya kaçtıktan sonra meşhur olan eski erkek arkadaşı Tommy “Gnosis”in izini sürmesini izleriz. Hedwig bir yanda kalp kırıklığı diğer yanda da intikam tutkusu arasında bocalamaktadır. Keyifli diyalogların filme ustaca yedirildiği tam anlamıyla müzikal ve görsel bir şölen vaat ediyor Hedwig And The Angry Inch.

Mutlu Pazartesiler...

Bedroom – Falling

Death In Plains – The Other Side Of Mt. Heart Attack

Dur seni seviyorum karanlık!

İnsan her zaman bir şeylerin bedelini ödemek zorunda mıdır? Bazen birilerini anlamaya çalışmak ya da kendimi anlatmaya çalışmak o kadar zor oluyor ki. İnsan kendini anlatamaz, çünkü öznel olamaz. Kanadı kırık bir serçe gibi çırpınırsın. Aslında öyle değildi, böyle demek istedim, şunu yapmak istedim. Ama film bir yerden koptuysa herşey boş olur. Ya ben ne yaptığımı ya da ötekiler ne yaptıklarını bilmiyorlar. O zaman hangisinin daha iyi olduğunu sorabilirsin kendine: Karanlık bir hücrede yirmi yıl boyunca hayal kurmak mı, gün ışığında iki hafta gerçeği yaşamak mı? İnsanın bazen kendi karanlığına dönüp hesaplaşması gerekiyor. Bu vakit onlardan biri. Belki dönerim, belki de dönmem.

Ama üzülme dağlar hala denize paralel...

Buzz Kull – I Disappear

Death In Plains – Pirate Waterfall