Dünyaya Giden Tramvay

Öğle sonrası güneşi gerektiği gibi alçalmıştı gökyüzünde, rüzgar sertleşmeye başlıyordu, kısa soğuk bir öğleden sonrasının ardından çalkalanan umutlar ve tazelenen varlığıyla yaklaşan bir korkunun gelmişlik duygusu vardı ayaz bir Eskişehir akşamında. Bir akşamın üstünden günler geçtikten sonra bile söylenmemiş son sözler aklımdan çıkmadı. Kendi kendime söylendim. "Ben senin çarmıhında değilim, çöp kovan da."

The Apartments - Things You'll Keep

Mülksüzler

Amacım zamanı satın almak. Mülk edinmek gibi bir derdim yok. Mülkiyet hırsızlık gibi bir şey. Sevmiyorum işte. Biz kuşak olarak böyleyiz. Bize sevmeyi, bir şeylere bağlanmayı öğretmediler. O tarafımız gelişmedi. Benim tek bir düşüncem var; çıplak geldim, çıplak gideceğim… 

Ben dünyanın bir parçasıyım, şurayla ve bedenimle sınırlı değilim. Bir şeyler yanlış gidiyor, birileri acı çekiyor… Ben de çekiyorum aynı acıyı. Altıma son model bir araba çekip, güzel bir ev alınca mutlu mu olacağım yani? Hayır olmam. Aramızda mutlu olanlar varsa zekalarından şüphe ederim, bir de gözlerinden. Çünkü iyi görmüyorlardır...

"Nejat İşler"

Apartment - Everyone Says I'm Paranoid

The National - Apartment Story