Güner: Saçma buraya gelişim,aptalca bir şey. genç kız gibi. Hiçbir zaman genç kız olmadım halbuki. Kendimi bildim bileli böyleyim.
Rıdvan: Arada bir dünyasını değiştirmeli insan.
Güner: Benim dünyam yok.
Rıdvan: Yaşadığın hayat?
Güner: Farkında bile değilim..
Rıdvan: Hasretini çektiği bir şeyi olmalı insanın. Bir başka diyar, para, belki de bir ev..
Güner: Hasretini çektiğim, beklediğim hiçbir şey yok. Ne diye lafını ediyoruz böyle şeylerin. Boş ver. Senin benden farkın ne? Hasretini çektiğin ne var? Yalnızlığına sığınmış yaşıyorsun besbelli.
Rıdvan: Bir bakıma öyle. Beklediğim bir şey yok. Alışıyor insan. Limanlarda kadınlar, hepsi birbirinin aynı. Yüzlerini bile hatırlamıyorum.
Güner: Benden farkın yok, dedim ya. Bir sürü erkek, hepsi de aynı potadan dökülmüş..
Rıdvan: Öyle. Bir umudu olmalı insanın, nafile yaşamak. Limanlar bile birbirinin aynı.
Güner: Bir bekleyenin de olmadı mı hiç?
Rıdvan: Anam vardı bir vakitler. Üsküdar’da küçük bir ev, penceresinde sardunyalar. uzak günler,sanki hiç olmamış gibi..Bir bekleyeni olması şart mı insanın?
Güner: Bilmem.
Rıdvan: Güner, madem ki birbirimize benziyoruz, neden beni bekleyen sen olmayasın?
Güner: Ben ?
Rıdvan: Niye olmayasın Güner?
Güner: Küçük bir ev.
"Yalnızlar Rıhtımı (1959), Ö. Lütfi Akad"
Wild Beasts - Thankless Thing
Rıdvan: Arada bir dünyasını değiştirmeli insan.
Güner: Benim dünyam yok.
Rıdvan: Yaşadığın hayat?
Güner: Farkında bile değilim..
Rıdvan: Hasretini çektiği bir şeyi olmalı insanın. Bir başka diyar, para, belki de bir ev..
Güner: Hasretini çektiğim, beklediğim hiçbir şey yok. Ne diye lafını ediyoruz böyle şeylerin. Boş ver. Senin benden farkın ne? Hasretini çektiğin ne var? Yalnızlığına sığınmış yaşıyorsun besbelli.
Rıdvan: Bir bakıma öyle. Beklediğim bir şey yok. Alışıyor insan. Limanlarda kadınlar, hepsi birbirinin aynı. Yüzlerini bile hatırlamıyorum.
Güner: Benden farkın yok, dedim ya. Bir sürü erkek, hepsi de aynı potadan dökülmüş..
Rıdvan: Öyle. Bir umudu olmalı insanın, nafile yaşamak. Limanlar bile birbirinin aynı.
Güner: Bir bekleyenin de olmadı mı hiç?
Rıdvan: Anam vardı bir vakitler. Üsküdar’da küçük bir ev, penceresinde sardunyalar. uzak günler,sanki hiç olmamış gibi..Bir bekleyeni olması şart mı insanın?
Güner: Bilmem.
Rıdvan: Güner, madem ki birbirimize benziyoruz, neden beni bekleyen sen olmayasın?
Güner: Ben ?
Rıdvan: Niye olmayasın Güner?
Güner: Küçük bir ev.
"Yalnızlar Rıhtımı (1959), Ö. Lütfi Akad"
