Haydi uzat ellerini

Hep kalıplar, hep başlıklar, hep tanımlar takılıp kaldıklarımız. İlişkiden korkuyorsan adına ilişki demezsin, kendi kurallarını oluşturur ona göre yaşarsın. Adına da artık ne istersen onu dersin. Ama sadece bir tanım ya da bir isim senin sevgiden ve tutkudan korkmana sebep oluyorsa işte yanlışı orda yaparsın. Sürekli ileri bakarsan önünü göremezsin. Her adımını bastığın yere bakarak atarsan zaten istediğin yere çok daha rahat gidersin.

''Haydi uzat ellerini, somurttuğum zamanlar yaptığın gibi, yanaklarımı tutup ger de güleyim.''

Taken By Trees - Dreams

Three Stories

J.D. Salinger, sevdiğim yazarlar arasında yer alır. Özellikle Holden Caulfield karakteri, bir dönem hayatıma yön veren kahramanlardan biri olmuştu. Holden gibi çok yatılı okuldan kaçmışlığım mevcuttur. Aylar önce yeni Salinger belgeselinin yönetmeni Shane Salerno, yayınlanmak üzere bekleyen 5 Salinger kitabının olduğunu açıklayarak bir müjde vermişti. Kitapların 2015 - 2020 arasında yayınlanlanması planlanıyordu.

Bu haberden sonra geçtiğimiz günlerde ustanın; Birthday Boy, Paula, The Ocean Full Of Bowling Balls isimli 3 öyküsünü kapsayan Three Stories kitabı online olarak net alemine sızdı. Ayrıca sızan bu öykülerin gerçekliği uzmanlar tarafından doğrulandı. İngizcesi zehir gibi olan arkadaşlar net dünyasını kurcalabilirler.

Taken By Trees - Only You

Zeytin ağacı

Ben ağaçlardan hepsini severim ama zeytin ağacı bir başka. Herşeyden önce simgeledikleriyle. Yapraklarıyla barış, altını sarısı yağıyla mutluluktur. Zeytin, insanoğlunun hayatında çok önemli bir yer tutar. Bir efsane ağaçtır zeytin. Nuh Tufanı’nda ağzında zeytin ağacıyla gelen güvercin, tufanının bittiğini müjdelerken, umut ve barışın simgesi olmuştur. Bu ağaç ne batılı, ne de doğuludur, cihanşumüldür. ’Onun yağı, bütün dünyayı ilelebet aydınlatır’ diye yazar Burhan Oğuz. Peki kutsal zeytin ağacının meyvesi zeytin, hangi çabalarla hasat edilir. Hangi acılarla, ayazda, yağmurda, hastalıklarla traktör sırtlarında sakatlık ve ölümlerle sonuçlanan kazalar sonrasında toplanır zeytin. O altın renkli kutsal su, kimlerin güçleriyle üretilir ve verilen onca emeğin karşılığı nedir? Yoksulluk mu, hastalık mı, ölüm mü? Bu mu zeytin emekçisinin kaderi? Ne diyor Cemal Süreya, ’Şelaleye düşmüştür zeytinin dali. Celaliyim, celalisin, celali...

"Tuncel Kurtiz" 

Taken By Trees - To Lose Someone

Victoria Bergsman

Buğulu sesli rüya gibi bayan vokallerin memleketi İsveç'li Victoria Bergsman 1977 yılında dünyaya geldi. The Concretes grubu ile başlayan kariyeri daha kişisel bir proje olan Taken By Trees projesi ile devam etti. Hemşerileri Peter Bjorn and John grubunun hit single'ı Young Folks parçasına yaptığı vokal onun daha geniş kitleler tarafından tanınmasına neden oldu. Son Concretes albümünde bizi o muhteşem sesinden mahrum bırakmış olsa da bir bildiği vardır diyerek susuyoruz.

O kaybolan yıllarını hatırladı, sanki tozlu bir pencereden bakar gibi. Geçmiş görebildiği, ama dokunamadığı bir şeydi. Ve gördüğü herşey bulanık ve belirsizdi. Yalnız gecelerin yol arkadaşı Victoria Bergsman sen çok yaşa.

Taken By Trees - Sweet Child O’ Mine (Guns N’ Roses Cover)

Taken By Trees - Lost and Found

The Concretes – My Ways

Lost Persons Area

Tamam ama şimdi nasıl rahat yaşayabilirim ben
onun bütün söylediklerini hatırlamadan
aman canım işte her şeyi her şeyi..
gelsem bilmiyorum bulabilir miyim seni
yine orada mısın ara sıra..

Sanırım benim içimdeki kaybolma arzusu yine tavan yaptı. Uzak şehirlerin, davetkar sokaklarında kaybolmak. Belki de bir nevi kişisel anlamda geçmişle hesaplaşma zamanı. Siz buna kaçmak diyebilirsiniz. Zaten insanlar için dualar ve beddualar icat etmekten çoktan vazgeçtim. Dünyanın çıplaklığına aldırmadan, sonunda bende alıştım yaşamaya...

Bir süre uzaklardayım. Kendinize iyi davranın. Blog sizlere emanet. Umarım tekrar karşılaşırız..

Taken by Trees - Lost and Found

Beck And Bat For Lashes - Let's Get Lost

Kayboluş

Birinci mucize:

Georges Perec, Fransızcanın en çok kullanılan sesli harfi olan "e"yi kullanmadan bir roman yazdı: La disparition.
 

İkinci mucize:

Cemal Yardımcı, bu romanı "e" harfini kullanmadan Türkçeleştirdi: Kayboluş.

Fransız yazar Georges Perec kitaplarını keyifle okuduğum tuhaf bir insandır. Perec "Kayboluş" romanı Fransızca'da en çok kullanılan "e" harfini hiç kullanmadan yazmıştır. Ve yine onu Türkçeleştiren Cemal Yardımcı 300 küsur sayfalık bu romanı çevirirken hiç "e" harfini kullanmamıştır. Kitabın özeti aslında kitapta geçen şu cümlelerle özetlenebilir:

“Bu muamma yutacak bizi. Kim ki yorulmadan uzağa, daha uzağa koşmaya gönüllüdür ancak onu kurtarabiliriz.”

 Enis Batur kitabın arka kapağında şöyle diyordu romanla ilgili olarak.

Kayboluş, ilk yayımlandığı 1969 yılından bu yana kısıtlamanın kaçınılmaz olarak yoksullaştırdığı kuru bir anlatı olarak karşılanmadı hiç! Dil oyunları, çağrışımları, konusunu baş kahraman yapan kurgusuyla bir yazınsal başyapıt; doludizgin hayal gücü, insafsız mizah duygusuyla bir solukta okunacak bir roman olarak kabul gördü.

İkinci Dünya Savaşı'nı, anasının, babasının kayboluşuna tanık olan bir çocuk olarak yaşayan yazar, hayatına damgasını vuran boşluğu bu olağanüstü romanında bir harfi ortadan kaldırarak yansıtır. Ama daima yaptığı gibi, hüznünü coşkulu bir mizahla sarıp sarmalayarak, acı olanı gülünç, anlamsız olanı kurgusal kılarak, sıkıntılarından oyunlar çıkararak açığa vurur bu boşluğu. Bu paradoksal yaklaşım baştan sona romana sinmiştir. Bir açıdan has yazından yana olanların tad alacağı bir yazınsal oyundur bu yapıt, bir başka açıdan hoş bir fantastik komplo öyküsüdür. Bir bakıma bir tür "roman-karşıtı" romandır.

Bu kitapta can alıcı ortak noktaya sahip sayısız sözcük kullanılamamıştır: Kayboluş'da, 'altıncı harfin' romana hiç sızmayacağı bir yapı kurmuştur yazar. Büyük paradoks: Çok sık karşılaşılan bir harfin asla okur karşısına çıkmayacağı bir roman yazmaya soyunan yazarın adında dört posta o harfin bulunması. Daha büyük paradoks: İnanılması güç bir ön kuraldan yola çıkmış olmasına karşın, romancının son yarım yüzyılın başyapıtlarından birini yaratması. Kayboluş, harfin sayıyla çarpıştığı, sıfırla sonsuzun birbirini hırpaladığı bir yazı okulunun, Oulipo'nun doruk noktalarından biri. Kayboluş lirik, akıl dolu, hinoğluhin bir roman.

Taken by Trees - Lost and Found

The Mary Onettes - Lost

Sen gittin ve herkes ölmeye başladı

Sen gittin ve herkes ölmeye başladı...

Love Story tadında başlayan bir Filmi Potemkin zırhlısına çevirmeye ne hakkın var. Çok şükür yaşıyoruz çok şükür yazıyoruz diyorum ama niye anlatıyorum bunları. Belleğin unutuşa karşı mücadelesi mi sadece. Ne münasebet bu benim senkronize yalnızlığım.

Sen gittin ve herkes ölmeye başladı...

Birleşince kısa devre yapan parmak uçlarımız öldü önce. Sonra yeşil öldü benim için sonra kahverengi. Sonra ilk öpüştüğümüz yeri kalbinden bıçakladılar. On iki yıl geçti susmak ne kısaymış. Sen böyle ne güzel sonsuza kadar susalım diyorsun. Sonsuzluk bir gün herkesle konuşur sevgilim bunu da biliyorsun.

"Emrah Serbes"

Soulsavers - Longest Day

Taken By Trees - Too Young

NO Blues - Ya dunya