Nehir yolları

Ece Ayhan 'Meçhul Öğrenci Anıtı' şiirinde şöyle der.

"Devletin ve tabiatın ortak ve yanlış sorusu şuydu:
Maveraünnehir nereye dökülür?"

Bir yanlışı düzeltircesine, 'Arapların At Koşturmaları' şiirini ise şöyle bitirir.

'Tarihi düzünden okumaya ayaklanan çocuklar'a selam çakarak belki de:

Bir dahaki gelişte dünyaya, nehir yollarından döneceğiz..

"İkinci Yeni"

 The Sundays - Here's Where The Story Ends

Aşk örgütlenmektir

Bu cahiliye devrinden kalmış düşüncelere inat aşk ve sevgi diyorum. Bu dünyayı sadece aşk ve birbirini seven insanlar kurtarabilir. Birbirini boğmak için can atan, nefret kusan insanlar değil. O yüzden Ece Ayhan'ın dediği gibi; Aşk örgütlenmektir bir düşünün abiler. İnadına aşk, inadına sevgi. 

1. Şiirimiz karadır abiler

Kendi kendine çalan bir davul zurna
Sesini duyunca kendi kendine güreşmeye başlayan
Taşınır mal helalarında kara kamunun
Şeye dar pantolonlu kostak delikanlıların şiiridir

Aşk örgütlenmektir bir düşünün abiler

2. Şiirimiz her işi yapar abiler

Valde Atik'te Eski Şair Çıkmazı'nda oturur
Saçları bir sözle örülür bir sözle çözülür
Kötü caddeye düşmüş bir tazenin yakın mezarlıkta
Saatlerini çıkarmış yedi dala gerilmesinin şiiridir

Dirim kısa ölüm uzundur cehennette herhal abiler

3. Şiirimiz gül kurutur abiler

Dönüşmeye başlamış Beşiktaşlı kuşçu bir babanın
Taşınmaz kum taşır mavnalarla Karabiga'ya kaçan
Gamze şeyli pek hoş benli son oğlunu
Suriye hamamında sabuna boğmasının şiiridir

Oğullar oğulluktan sessizce çekilmesini bilmelidir abiler

4. Şiirimiz erkek emzirir abiler

İlerde kim bilir göz okullarına gitmek ister
Yanık karamelalar satar aşağısı kesik kör bir çocuğun
Kinleri henüz tüfek biçimini bulamamış olmakla
Tabanlarına tükürerek atış yapmasının şiiridir

Böylesi haftalık resimler görür ve bacaklanır abiler

5. Şiirimiz mor külhanidir abiler

Topağacından aparthanlarda odası bulunamaz
Yarısı silinmiş bir ejderhanın düzüşüm üzre eylemde
Kiralık bir kentin giriş kapılarına kara kireçle
Şairlerin ümüğüne çökerken işaretlenmesinin şiiridir.

Ayıptır söylemesi vakitsiz Üsküdarlıyız abiler


6. Şiirimiz kentten içeridir abiler

Takvimler değiştirilirken bir gün yitirilir
Bir kent ölümünün denizine kayar dragomanlarıyla

Düzayak çivit badanalı bir kent nasıl kurulur abiler?

The Cure - Love Song

Aşk örgütlenmektir bir düşünün abiler

Bugün 13 Temmuz. 2002 yılının bu sıcak yaz gününde, İkinci Yeni’nin en büyük isimlerinden, “yalınayak şiir”in babası mülksüz ve itaatsiz şair Ece Ayhan bu dünyaya gözlerini kapadı. Ece Ayhan, 1931 yılının Eylül ayında Datça’da dünyaya geldi. Ailenin ikinci çocuğudur. Ortaokul ve liseyi parasız yatılı okur ve bu yıllar mısralarına şu şekilde yansır.

“Aldırma 128! intiharın parasız yatılı küçük zabit okullarında
her çocuğun kalbinde kendinden daha büyük bir çocuk vardır
bütün sınıf sana çocuk bayramlarında zarfsız kuşlar gönderecek…”

Üniversite eğitimini Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde tamamlar. 1959 yılında Mülkiye’den mezun olur. Kaymakam olarak Sivas’ın Gürün ilçesine atanır. Fakat devlet memurluğu ona göre değildir. Tüzüklerle çarpışmaktan yorulmuştur artık. Ruhunu boğan bu memuriyet hayatından istifa eder ve çok sevdiği İstanbul’a yerleşir. İki sene sonra ise 1962 yılında evlendiği eşi Deniz Hafize Hanım’ı kaybeder.

İlk şiiri 1954’te Türk Dili Dergisi’nde yayımlanır. Dili kendine özgü, kapalı, çağrışım ve göndermlerle doludur. Ece Ayhan, mor olarak tanımladığı şiir rengiyle İkinci Yeni’de farklı bir kulvar açar kendine. Edip Cansever şöyle tanımlar onun şiirini: “Kendine sürgün, adresi olmayan bir yaratık.”

Ece Ayhan ‘anlaşılmaz olarak nitelenen şiirini tarif etmek için bir keresinde şöyle demişti. “Bir gün yengeçler bakarlar ki bir yengeç, adam gibi doğru dürüst yürüyor; sarhoş sanmışlar onu.”

Ne diyordu Ece Ayhan ‘Mor Külhani’ şiirinde;

“Şiirimiz karadır abiler

Kendi kendine çalan bir davul zurna
Sesini duyunca kendi kendine güreşmeye başlayan
Taşının mal helalarında kara kamunun
Şeye dar pantolonlu kostak delikanlıların şiiridir
Aşk örgütlenmektir bir düşünün abiler”

Ece Ayhan 1974’ten ölüm tarihine kadar, beynindeki tümör’ün yol açtığı hastalıklarla mücadele etti. Hayatı boyunca zengin olmadı. Hep ekonomik sıkıntılarla boğuştu. Son olarak İzmir’de bir huzurevine yerleşti ve herşeyi zamana bırakarak hayata veda etti…

Aşk örgütlenmektir...

Yıllar önce Yıldırım Türker "Aşk Örgütlenmektir" diye bir yazı yazmıştı Ece Ayhan'dan ilham alarak. İşte o yazının son kısımlarında şöyle diyordu...

Baudelaire, “Aşk, kişinin kendini peşkeş çekme arzusudur” diyordu hoyrat kırılganlığıyla. ‘Huzursuzluk Kitabı’nda Fernando Pesoa,“ Önemli olan aşkın kendisi değil, varoşlarıdır” der. Ona kalırsa dünyada tek soylu şey görmek ve işitmektir. “Bir şeyin aslından değil, kışkırttığı fikirler ve rüyalardan haz almayı öğren. Çünkü hiçbir şey olduğu gibi değildir. Rüyalar hep rüyadır. Bu yüzden dokunmayacaksın hiçbir şeye. Rüyana dokunduğunda ölür gider, dokunduğun nesne bütün benliğini doldurur sonra.” 

Peki Ece Ayhan ne diyordu...

"Şiirimiz karadır abiler

Kendi kendine çalan bir davul zurna
Sesini duyunca kendi kendine güreşmeye başlayan
Taşının mal helalarında kara kamunun
Şeye dar pantolonlu kostak delikanlıların şiiridir

Aşk örgütlenmektir bir düşünün abiler"

Three To Forgotten – Frostbite

Coma Cinema – Business As Usual

Childhood – Blue Velvet