5 PAZARTESİ ŞARKISI

Günlerden yeni bir pazartesi ve bu haftaki müzikal yolculuğumuz 90'lı yıllar ile devam ediyor. Geçtiğimiz haftalarda 1990 yılında çıkan albümlerden seçtiğim parçalara yer vermiştim. Bugün durağımız ise 1993 yılı.

Kış artık son demlerini yaşıyor, mevsim yavaştan değişmeye başladı. Yağmurlar ve güzel günlerin umuduyla. Ne güzel demiş Brautigan "O kadar güzelsin ki yağmur başladı." Umut hiç bitmesin, müzik hiç susmasın.

Hepinize Mutlu Pazartesiler...

Suede - Animal Nitrate

Bir grup düşünün daha ilk albümleriyle önemli müzik dergilerine kapak olmuş, bir medya kasırgasıyla geleceğin starları ilan edilmiş. Suede 1993 yılında çıkardığı ilk albümüyle büyük bir fırtına koparmıştı. The Smiths ve Bowie etkileşimli bol gitarlı, bulanık glam rock bir sound ve grubun cilveli biesexsüel tavırları. Kimilerine göre Suede, ada coğrafyasının grunge etkisine verdiği bir cevaptı. Rüya iyi başladı fakat sonrası muğlak...

The Smashing Pumpkins - Today

90'lı yıllar dendiği zaman benim aklıma gelen ilk isim her zaman Smasking Pumpkins olmuştur. 1993 yılında çıkan "Siamese Dream" ( albümün adı bir rüya halinde yaşamak, insanlar arasında organik bağ anlamına geliyor) grubun lideri Billy Corgan'ın hırsının sonucudur. 1991 yılında çıkan Gish sonrası grup üyeleri arasında çıkan iletişimsizlik sürecinde Billy Corgan tüm ipleri eline alarak bu bir saatlik hard-rock harikasının çıkmasına sebep olmuştu. Albüm çocukluk rüyaları-karabasanları arasında Black Sabbath gücünü, Led Zeppelin dinamiklerini ve Pink Floyd'un psikedelia'sını sunuyordu. Özetle güzel günlerdi.

Nirvana - All Apologies

Bir albüm için en büyük talihsizlik Nevermind gibi rock tarihine damga vurmuş bir albümün ardından çıkmak olurdu. In Utero 1993 yılında yayınlanmasına rağmen, Nevermind'ın ağırlığı altında ezilmedi. Bu noktada ilk albümleri Bleach'teki metal sound'dan kurtulmak isteyen Nirvana ve albümün yapımcısı olan Steve Albini'nin payı büyüktü. Bütün bunlara rağmen albümün ilk versiyonuna plak şirketi Geffen onay vermemişti. Kurt Cobain'in giderek artan uyuşturucu problemi ve Courtney Love ile yaşadığı fırtınalı ilişki albümün çıkmasını geciktirmişti. 

PJ Harvey - Dry

Yine işin içinde Steve Albini'nin olduğu bir başka karanlık albüm. 1993 yılında çıkan "Rid Of Me"  albüm kapağında Polly Jean Harvey'in savrulmuş dağınık uzun saçları, hafiften kapanmış gözleri ve narin omuzları ile buyrun  cenaze namazına der gibiydi. Rid Of Me, PJ Harvey'in ikinci albümü olsada tam anlamıyla yeteneklerini sergilediği ilk albümüdür. Harvey'in vahşi sesi eşliğinde, çıldırmaya ramak kalmış gitarlar, kirli blues riff'leri, çıplak, öfkeli ve samimi bir sound. Fazla söze gerek yok. Rock camiasının nev-i şahsına münhasır kişiliği PJ Harvey...

Björk - Human Behavior

İzlanda Reykjavik'te doğan Björk Gudmundsdottir tıpkı ülkenin nefes kesen doğası gibi başına buyruk bir çocukluk geçirdi. Rüzğarlı mağaralarda başlayan şarkı söyleme sevdası onu daha 11 yaşında kendi albümümünü kaydetmesine itti. Daha sonra çeşitli grupların içinde yer aldı. Bunların içinde en bilineni elbette The Sugarcubes oldu. Grubun yavaş yavaş tanınmaya başladığı bir dönemde 1991 yılında grubu dağıtarak Londra'nın yolunu tuttu. 808 State grubundan tanıdığımız Graham Massey ve prodüktör Nelle Hooper'ın desteğini alarak Debut albümünü çıkardı. Albüm kapağında yer alan o utangaç kız profili, albümün içine girildikçe tüyler ürperten bir sesle tüm dünyaya haykırıyordu: "Ben geldim." 52 dakikalık albüm inişleri-çıkışlarıyla buzlu coğrafyalardan, yağmurlu şehirlere tek yön bir yolculuk biletiydi. Sonrası bildiğiniz gibi; Björk söyledi, dünya onu alkışladı...

BONUS: Levent Yüksel - Med Cezir

1993 tarihli bu ilk albümüyle Levent Yüksel çıtayı o kadar yükseğe taşımıştı ki, zaman içinde bu çıtayı asla aşamadı. Albüm, Sezen Aksu prodüktörlüğünde yayınlanmıştı. Tuana ve Med Cezir hariç tüm parçaların düzenlemesi de rahmetli Uzay Heparı tarafından yapılmıştı. Albümde 10 şarkı vardı ve hepsi birbirinden özel kayıtlardı. Levent Yüksel yine albümler yaptı, şarkılar söyledi. Ama hiç biri bu ilk albüm vuruculuğunda olmadı. İnsanlar konserlerinde hep bu şarkıları duymak istediler. Mezuniyet gecelerinde "Bu Gece Son" şarkısı bir demirbaş oldu. "Yeter ki Onursuz Olmasın Aşk" eşliğinde yine sevda gözyaşları dökülmeye devam etti. Tuana isimli kızlara aynı isimli şarkı ile serenat yapıldı. Dolunaylı gecelerde Med Cezir şarkısı dinlendi.

Birbirinden Güzel 5 Cover Şarkı

Bugün biraz daha müzik diyerek, müzik tarihinde yer almış birbirinden güzel 5 Cover şarkısına doğru yol alıyoruz. Bu şarkılar kimi müzik otoriteleri tarafından orjinalinden daha güzel bulunmaya devam etmektedir.

Johnny Cash - 'Hurt'

Orjinali  Nine Inch Nails'ın 'Downward Spiral' albümünde yer alan bu şarkı Johnny Cash tarafından farklı bir evrene taşınmıştır. Ama çoğu fanatik Johnny Cash hayranı bu yorumu fazla Müslüm Gürses ayarında, ağlak bulup burun kıvırmaktadırlar. Şarkının klibi için ise söylenecek çok şey yok. Müzik tarihinin en güzel video kliplerinden biri.

Jeff Buckley - 'Hallelujah'

Bu büyüleyici eser ilk defa 1984 yılında büyük ozan Leonard Cohen tarafından okunmuştur. Yıllar içerisinde 200'den fazla coverı yapıldı. Elbette en unutulmazı Küçük Prens Jeff Buckley yorumuydu. Özetle bir yıldızda yaşayan bir çiçeği seviyorsanız, geceleyin yıldızlara bakmak hoştur ve geceleri gökyüzüne bakarsın. Herşeyin çok küçük olduğu gezegenimi gösteremem sana.. Belki böylesi daha iyi. Yıldızım senin için herhangi bir yıldız olsun. Böylece gökyüzündeki bütün yıldızlara bakmayı seveceksin...

Nirvana - 'The Man Who Sold the World'

Aslında bu listeye Nirvana tarafından cover'ı yapılan  'Where Did You Sleep Last Night?', 'Love Buzz' gibi şarkıların tamamı girebilir. Ama David Bowie'nin o muhteşem şarkısı Kurt Cobain'in sesinde ete kemiğe bürünüp canlanır. Ve sanırım dünya üzerinde en çok izlemeyi istediğim konserlerden biri de, bu şarkının söylendiği Unplugged Nirvana konseri olurdu.

Pet Shop Boys - 'Always On My Mind'

Bir Elvis  Presley şarkısının Pet Shop Boys tarafından mutasyana uğratılması. Ortaya çıkan sonuç ise nefes kesici. Sanırım Pet Shop Boys'un bugünlere gelmesinde bu cover'ın önemi çok büyük. 

The Clash - 'I Fought the Law'

Bu şarkı aslında tavşanın suyunun suyu misali. Green Day bu şarkıyı söylediğinde çoğu yerde The Clash cover'ı olarak geçer. Ama aslında The Clash'da bu şarkıyı 60'ların ünlü rock & roll gruplarından The Bobby Fuller Four'dan emanet almıştır. Her şekilde ortaya çıkan sonuç çok güzel. Ekmeksiz götür...

Ünlü Grupların Nefret Ettiği Meşhur Şarkıları

Hani bazı şarkılar vardır o grup ile özdeşleşmiş. Ama aslında o meşhur şarkılar bazı isimler tarafından hiç sevilmiyor. The Guardian bu konuyla ilgili olarak bir haber yapmış. İşte o şarkılar ve bunları çalmaktan, söylemekten hoşlanmayan isimler.

- Radiohead "Creep"

- Guns N'Roses "Sweet Child O'Mine

- Modanna "Like A Virgin"

- Metallica "Escape"

- Led Zeppelin "Stairway to Heaven"

- Nirvana "Smells Like Teen Spirit"

- Oasis "Wonderwall"

- Beastie Boys "Fight For Your Right (To Party)

Bu listeye ek olarak bildiğim kadarıyla Bob Dylan 'One More Cup Of Coffee' ve Elvis Costello 'I Want You' şarkılarından pek haz almıyorlar... Ama ne diyelim onlar yapsınlar, biz severiz...

Radiohead - Creep

Tersten albüm kapakları

Harvezt isimli bir Flickr kullanıcısı millet gider Mersin'e biz gideriz tersine diyerek, müzik tarihine damga vurmuş bazı albümlerin kapaklarına tersten bakmış.

The Strokes - Last Nite

Dünya Kurt Cobain Günü

Bana bir varmış de
bir varmış bir yokmuş deme
içime dokunuyor...

Bugün Kurt Cobain'in 47 yıl önce doğduğu tarih hem de “Dünya Kurt Cobain Günü”. Bir kuşağın acılarına, sıkıntılara, haykırışlarına yoldaşlık etmiş o hisli insanı tekrar anıyoruz. 

Özetle herkes acısı kadar yaşıyor...

Nirvana - Come As You Are

En iyi 500 şarkı

Ünlü müzik dergisi NME, yeni sayısında tüm zamanların en iyi 500 şarkısını sıralamış. Listenin ilk 5 şarkısı ise şu şekilde..

5- The Strokes – Last Nite



4- The Smiths – How Soon Is Now?



3- Donna Summer – I Feel Love



2- Joy Division – Love Will Tear Us Apart



1- Nirvana – Smells Like Teen Spirit

Death to birth

Charles Baudelaire - Paris Sıkıntısı

Hep esrik olmalı insan. Tüm sorun burada; tek sorun budur. Zamanın, omuzlarınızı çökerten ve sizi yere eğilmeye zorlayan o korkunç ağırlığını duymamak için sürekli sarhoş olmanız gerek.

Neyle?

İster şarapla, ister şiirle, ister erdemle... bu sizin bileceğiniz iş ama kendinizden geçin. Örneğin, kimi zaman bir sarayın merdivenlerinde, bir kuytunun yeşil otlarında yada odanızda, insanın içini karartan o yalnızlık içinde uyanmışsanız, rüzgara, dalgaya, yıldıza, kuşa, duvar saatine, kaçan her şeye, uğuldayan ve ses çıkaran her şeye, yuvarlanan ve şakıyan her şeye saatin kaç olduğunu sorun. Alacağınız yanıt hep şu olacak:

- Saat sarhoş olma saati! Zamanın o kurban kölelerinden olmamak için içip kendinizden geçin; sürekli kendinizden geçin! Şarapla, şiirle ya da erdemle, canınızın istediği bir şeyle.

Nirvana, bu dünyanın başına gelmiş en iyi şeylerden biriydi.

Fotoğraflar da, bilenler bilir, Kurt Cobain'in hayatını anlatan bir Gus Van Sant filmi olan Last Days'e ait.

yani,

Bazen bu dünya fazla sana, bazen de sen ona. Sonra hep bir sıkıntı. Sonra hep bir ölüm. Sonra hep bir doğum.

Nirvana - Come as you are

Last Days - Michael Pitt - Death to birth

O Anlar

Fotoğraflar ve tarihe tanıklık eden o anlar. Düşler, arayışlar, ölümler, acılar, sevinçler, tutkular, imgeler, hepsi bir anda donup kalır ve yolun sonuna varılır. Ve bütün yolların sonu gibidir varılan yer, nasıl bir yer olursa olsun…

Kurt Cobain ve beyaz tavşanı

Savaş denen lanet olasıca şey

 Michael Jackson ve 'Winter Is Coming' pozu

 James Dean ölümünden yedi ay önce tabut içinde bir poz veriyor

1991 tarihli Pulitzer ödüllü bir fotoğraf. Ölümün soğuk nefesi

1924 Paris sokakları

Çocuk Obama

İlk Iphone prototipi 1983

 İlk açılan Kızılkayalar Mc Donald's

Nirvana Come As You Are

Nevrozlar

Kişi kendi nevrozlarını yazmaz. Nevroz, psikoz; bunlar, yaşam geçişleri olmaktansa, süreç kesintiye uğradığında, engellendiğinde, tıkandığında içine düşülen durumlardır. Hastalık bir süreç değil, Nietzche örneğinde olduğu gibi, sürecin durmasıdır. Bu haliyle yazar da hasta değil, daha ziyade hekimdir, kendisinin ve dünyanın doktorudur. Dünya, hastalığın insanla karıştığı belirtiler bütünüdür. Bu durumda, edebiyat bir sağlık girişimi olarak ortaya çıkar.

"Gilles Deleuze"
 

Nirvana - Come as You Are

Özledik be çocuk

Bana bir varmış de
bir varmış bir yokmuş deme
içime dokunuyor...

19 yıl önce bugün aramızdan Kurt Cobain ayrıldı...

Nirvana - Where Did You Sleep Last Night

Nirvana - Smells Like Teen Spirit

Uzun bir aradan sonra Nirvana!

Geçtiğimiz hafta sosyal medyaya bomba gibi bir haber düştü. Sözüm ona Nirvana’nın efsane solisti Kurt Cobain diriltilip Türkiye’ye konsere getirildi! Haber şöyleydi:

"1994 yılında vokalist Kurt Cobain’in intiharıyla dağılan grup geçtiğimiz yıl Kurt Cobain’in iyileşmesiyle tekrar birleşme kararı aldı ve ilk turnesinde Türkiye’ye de yer vermesiyle sosyal medyadaki Nirvana grubu fanlarının yüzünü güldürdü.  İlk defa Türkiye’ye gelecek olan grup, Mayıs ayındaki konseri için çok heyecanlı olduklarını Türkiye’nin kendileri için yeniden doğuş anlamında bir turne olacağını açıkladı."

İşin tuhaf tarafı sosyal medyada bir virüs gibi yayılan bu şaka gibi habere birçok insan inandı. Konser hazırlıkları yapılmaya başlandı. Şaka gibi; Kurt Cobain intihar ediyor, adam ilahi bir güçle tekrar diriliyor ve Türkiye'ye konsere geliyor! Elbette bu bomba haberi yapan site kısa bir süre sonra, bu haberi siteden kaldırıyor. Geriye akıllarda, bu haberin gerçekten bilinçli olarak mı yapıldığı yoksa sosyal medya kurbanı mı oldukları sorusu kaldı. Gerçi malum site haberi kaldırdıktan sonra şöyle bir açıklama yayınladı:

"Evet, kabul ediyoruz, twitter torllerinin kurbanı olduk. Son günlerde internette, özellikle sosyal medyada ilginç bir resim dolaşıyor. …….com’a atfen yapılan güzel bir photoshop çalışması bu. Güzel diyoruz çünkü uğraşılmış detayları itibariyle biz bile ‘bu haber bizim sitemize nasıl girdi’ diye bir an sormadan kendimizi alamadık.

Kurgu haberin detaylarını bilmeyenler için paylaşalım… Montaj haberde, 1994 yılında intihar edip ölen ABD’li şarkıcı Kurt Cobain’in iyileştiği, grubu Nirvana’yı tekrar topladığı, üstelik çıkacakları ilk turnede Türkiye’ye de uğrayacakları müjdesi veriliyor. Aşağıda da görebileceğiniz ekran görüntüsü, cümlenin başında da anlattığımız gibi oldukça akıllıca kurgulanmış. 

Kategori, fontlar, resim boyutu… Yapanlara teşekkür etmek lazım sadece, bu hareketli haber gündeminde bize nefes aldırdılar, gülümsettiler…"

Sonuç olarak;  aslı astarını öğrenemeden sanal alemden gelen haberlere güvenmeden önce bir kez daha düşünüyoruz. Ve artık Kurt Cobain ile uğraşmayın demek isteriz. Çünkü biz onu, salaş hırkası ile hüzünlü şarkılarını söylerken hatırlamak istiyoruz.

Nirvana - Where Did You Sleep Last Night

Nirvana - Smells Like Teen Spirit

Where Did You Sleep Last Night

Önce şunu belirteyim hayatımın hiçbir döneminde öyle ateşli bir Nirvana hayranı olmadım. Nedendir bilinmez gerek grunge, gerekse Nirvana müziğinde birşeyler bana sahici gelmedi. Evet 5 Nisan itibariyle Kurt Cobain'in aramızdan ayrılmasının üzerinden tam 18 yıl geçti. Konuyla alakalı çok şeyler yazıldı, çizildi. Benimde yazarları arasında bulunduğum birinciblog sitesi de bu güne dair güzel bir yazı hazırladı. Okumak isteyenler şuradan bu güzel yazıyı okuyabilirler.

R.E.M grubunun solisti Michael Stipe yıllar önce Kurt hakkında neler söylemiş dinleyelim :

Kurt'le beraber bir albüm hazırlıyorduk. Kurt kayıtlar için benimle Atlanta'ya gelecekti. İki yıldır bunun için ısrar ediyorlardı. Sıradaki turneye Nirvana ve R.E.M olarak beraber çıkacaktık. Ölümünden önceki son birkaç hafta birbirimize çok yakındık. Fiziksel olarak görüşmesek de, her gün telefonda konuşuyorduk... Çok şaşırtıcı bir adamdı. Kurt'ün yaşamının ve ölümünün Amerikan toplumu üzerinde inanılmaz bir etkisi oldu. Onun ve grubunun bu derece büyük bir hadise olmasının sebebi, ülkemizde hala mevcut olan kutuplaşmayı yaratmış olmaları: Bir tarafta Kurt'ü, hayattaki duruşunu, ölümünü ve çektiği acıyı anlamış olanlar, diğer taraftaysa hiçbir şey anlamayıp tarihi kendi bakışlarına göre tekrar yazmaya çalışanlar... Aradaki uçurum hiç bu kadar büyük olmamıştı. ABD'de birbirinden farklı iki dünya, iki farklı zihniyet var. Yalnızca Nirvana'yla ilgili değil, bütün konularda. Bir yanda Kurt'ü yeni Jim Morrison, buhranlı bir sözde grunge kuşağının sözcüsü olarak gören gerzekler var. Newsweek gibi dergilerin tavrı böyle mesela. Diğer yanda da, zavallı Kurt'ün yapayalnız acı çektiğini anlamış olan milyonlarca insan var.

Benzer bir durum 87 ve 88 yıllarında benim de başıma geldi. Kuşağımın sözcüsü olduğumu yazmaya başladılar. Benim bu sözcü kılığına girmemi, o role soyunmamı istiyorlardı. Bu çok saçma. Kimse milyonlarca insan adına konuşmak istemez. Ne ben, ne Kurt, ne de James Dean! Bu sözcü hikayeleri beceriksiz gazetecilerin ürünü. Ne hakla çıkıp "benim kuşağımın insanları şöyle düşünür, böyle giyinir" diyebilirim ki? Başkaları adına konuşmak istemiyorum. Kendimden bile bahsetmekten güçlük çekiyorum. Fakat zavallı Kurt'ün bütün bunlardan kendini koruyacak zamanı olamadı. Şan, şöhret çok çabuk geldi ve onu yiyip bitirdi. Benimse etrafıma duvar örmek ve kendimi hazırlamak için yıllarım oldu. "Reckoning" ABD'de 5 milyon satmış olsaydı, şimdi hepimiz ölmüş olurduk.

Winter Gloves – Smells Like Teen Spirit (Nirvana Cover)