Bugün 1 Eylül, o en sevdiğim mevsimin birinci günü. Ayrıca sözde bugün Dünya Barış Günü. Bu günde savaş seven bir grup vampir, tek derdi para olan silah tüccarları, akan kandan pirim yapan devlet başkanları Suriye'ye atılacak bombalar için gün sayıyor. Bir tarafta bildiğine okuyan Suriye'nin başındaki zalim diktatör, diğer tarafta sözde demokrasiyi savunan dünyanın jandarmaları.
Savaş yine masum insanları vuracak. Çocuklar ölecek. Bu çocuklar parçalanmış cesetler gördüğünde korkmamayı öğrenecek ve acı bir şekilde ölümle yaşamaya alışacaklar. Bir savaşta çocuk olmak; farkında olmadan vakitsiz büyümek ama inadına çocuk
kalmaya direnmektir. Korkular içinde ufacık olmak, korkusuzca genç
ölebilmektir. Emeklemeden yürümek, yürümeden koşmak, koşarken vurulup
ölmek, cehennemi bu dünyada yaşamaktır.
Haddini bilerek hayal kuran çocukların acı oyuncağıdır savaş.
Sözde adaletiniz, gücünüz, paranız, hırsınız batsın. Umarım birgün birbirinizi yiyerek yok olursunuz. Biz bu dünyada sadece sevginin gücüne inanan insanlar olduğunu biliyoruz. Rezil dünya’nın
gözü önünde elbet birgün hesap sorulacak. Gün gelecek ilahi adalet hepinizden hesap soracak. O zaman akıttığınız kanda boğulacaksınız...
Ne tuhaf sadece bir gün barışa inanıp, 364 gün savaşı seviyoruz. Kutlu olsun....
Cat Stevens - Peace Train
